W drugi weekend października IX już raz wyruszyliśmy na Rotariańską Jesień w Bieszczadach. Gościliśmy przyjaciół z klubów z Krakowa, Lublina i Zamościa.

Po zapakowaniu smacznych wiktuałów, bagaży i dobrych humorów autokar ledwie pomieścił 48 uczestników wycieczki.

Tym razem zwiedziliśmy elektrownię w Solinie schodząc do wnętrza zapory. Tradycyjnie odbyliśmy rejs statkiem po Zalewie Solińskim podziwiając nie tylko zielone, lecz wielobarwne wzgórza nad Soliną, a dalej napawaliśmy się pięknymi jesiennymi widokami z wieży widokowej na Górze Jawor. Grill w Polańczyku po takich wojażach smakował znakomicie.

Wieczorem w hotelu Wiki w Sanoku podczas biesiadnej kolacji miała miejsce szczególna uroczystość. Nasz kolega klubowy MAREK POŹDZIK został uhonorowany odznaką Paula Harrisa i gromkie i jakże szczere brawa na jego cześć trwały i trwały. Zaskoczony Marek nie był w stanie ukryć wzruszenia. Marku – serdeczne gratulacje.

Stały uczestnik Rotariańskiej Jesieni w Bieszczadach – Jurek Kargol z RC Lublin Centrum odebrał pamiątkowe zdjęcie, które wygrał w loterii wizytówkowej podczas obchodów XXV Lecia naszego klubu.

Oczywiście biesiada z akordeonem na którym przygrywał niestrudzenie Romek Jachyra przeplatana była tańcami gdzie prym wiódł DJ Szymon.

Pomimo wielu pytań i dociekań nikt nie pamięta do której biesiada trwała, ale na pewno się zakończyła, bo niedzielę rozpoczęliśmy po śniadaniu zwiedzaniem ruin klasztoru w Zagórzu. Bardzo ciekawe miejsce, zaskakująco atrakcyjnie przygotowane dla turystów. Kolejnym etapem był Zamek Królewski w Sanoku (tak – Krolewski) z bogatą kolekcją ikon liczącą około 1200 eksponatów i Galerią Zdzisława Beksińskiego – największą na świecie przedstawiającą około 600 prac artysty.

Po obiedzie odbyliśmy spacer po Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku. Ostatnim punktem wycieczki był nocny już przystanek koło Dynow na skonsumowanie pozostałych zapasów.

IX Rotariańska Jesień w Bjeszczadach się zakończyła. Ale: pozostały fantastyczne wspomnienia, zawiązane nowe przyjaźnie i odnowione wcześniejsze, a nade wszystko nadzieja na udział w X edycji, a nadzieję tę niech podsycają słowa piosenki

„Zielone wzgórza nad Soliną

Okrywa szarym płaszczem mrok

Nie żegnaj się, choć lato minie

Spotkamy się tu znów za rok.”-

czego szczerze życzymy uczestnikom wycieczki i czytającym ten tekst.